Μέχρι νεωτέρας

06/11/2009

Γκαφρά

Filed under: Uncategorized — mehrineoteras @ 03:58
Tags: ,

Την Τρίτη κατατέθηκε στη Βουλή ο Προϋπολογισμός της Βουλής για το 2010, ο οποίος ανέρχεται σε 218 εκατ. €, μειωμένος (για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση) κατά 1,78% σε σχέση με τον περσινό (ήτοι κατά 3,9 εκατ. €), με στόχο «να συμβάλει, πρώτη η Βουλή των Ελλήνων, στη γενικότερη προσπάθεια επίτευξης του στόχου αντιμετώπισης του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας με την αποκλιμάκωση του ελλείμματος του Κρατικού Προϋπολογισμού».

Αξιέπαινο, δεν μπορώ να πω, αν και το 1,78% φαντάζει μάλλον μίζερο για μια χώρα που, σύμφωνα με τον κ. Προβόπουλο, καλείται να καλύψει το έλλειμμά της κατά τα 2/3 μειώνοντας τη σπατάλη στο δημόσιο. Ακόμη μεγαλύτερα ερωτηματικά αφήνει η ανάλυση αυτής της μείωσης: έξοδα μετακινήσεων από 7,5 έως 15%, διαφημίσεις, δημόσιες σχέσεις, συνέδρια, βιβλία, εφημερίδες, επιχορηγήσεις σε άλλους φορείς από 5,7% έως 17%, αγορά έργων τέχνης κατά 42%. Με άλλα λόγια τα ευκολάκια…

Είναι φυσικά δεδομένο ότι όταν ένας φορέας βρίσκεται σε ανάγκη να περικόψει δραστικά τις δαπάνες του (αν και το 1,78 σε μια χώρα με πληθωρισμό γύρω στο 1% δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί δραστική μείωση δαπανών) ξεκινά από τα δευτερεύοντα. Το πρόγραμμα αγοράς έργων τέχνης μπορεί να μείνει πίσω, τα φρου φρου κι αρώματα να μειωθούν, τα ταξίδια βουλευτών και συνοδών υπαλλήλων να μαζευτούν λίγο. Φοβάμαι όμως ότι ο πυρήνας των υπέρογκων εξόδων της Βουλής δεν κρύβεται εκεί, ή όχι μόνο εκεί. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι σε μεγάλο βαθμό η Βουλή αποτελεί το μηχανισμό μέσω του οποίου «συντηρείται» οικονομικά το πολιτικό προσωπικό της χώρας και όσοι βρίσκονται στον στενό πυρήνα της εξουσίας. Κοινώς, είναι πολλά τα λεφτά…

Έτσι, κάποιος που θα ήθελε να μειώσει δραστικά τις δαπάνες του Κοινοβουλίου (και λίγο άτσαλα, το ομολογώ, αλλά αυτά έχει η κρίση) θα μπορούσε:

  • Να περικόψει τις αποδοχές των βουλευτών κατά το 1/3, χωρίς να υπάρξει ιδιαίτερη επίπτωση στις δράση τους και στο επίπεδο διαβίωσής τους (ας μην ξεχνάμε ότι και οι 300 ήδη δίνουν το 20% του μισθού τους στο κόμμα τους, ενώ οι βουλευτές του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν πολύ περισσότερο από αυτό, καταφέρνοντας παρόλα αυτά να κάνουν τη δουλειά τους μια χαρά). [Όφελος πάνω από 10 εκατ.]
  • Να περικόψει κατά το 1/3 τις αποδοχές των επιστημονικών συνεργατών των βουλευτών και πάλι χωρίς να τους ζορίσει ιδιαίτερα οικονομικά ή να οδηγήσει σε αποχώρηση «φωτισμένων μυαλών» (ο πρώτος μισθός επιστημονικού συνεργάτη, μαζί με τις «προβλεπόμενες» υπερωρίες, ανέρχεται περίπου στα 2.200 € καθαρά, μετά από όλους τους φόρους. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ συγκαταλέγονται μεταξύ του 2,5% των πιο καλοπληρωμένων μισθωτών της χώρας. Με μείωση μισθού στα 1.500 € θα συγκαταλέγονται μεταξύ του 8,5% των πιο καλά αμειβόμενων μισθωτών. Μικρό το κακό. Για την ιστορία σημειώστε ότι ο μέσος καθαρός μισθός στην Ελλάδα είναι 1010 €). [Όφελος περίπου 5,5 εκατ.]
  • Να καταργήσει το «επίδομα ανοίγματος και κλεισίματος της Βουλής» που παίρνουν οι επιστημονικοί συνεργάτες και οι μετακλητοί υπάλληλοι. Πρόκειται για ένα άνευ αιτιολογίας χαριστικό επίδομα, που ανέρχεται περίπου σε 5.000 € το χρόνο (ουσιαστικά δύο μισθοί ακόμα). [Όφελος περίπου 3,5 εκατ.]
  • Να ακυρώσει τη ρουσφετολογική μονιμοποίηση στη Βουλή των πολλών δεκάδων συνεργατών των αρχηγών κομμάτων και των προέδρων του σώματος (μετακλητοί υπάλληλοι) που αποφασίστηκε πριν από μερικούς μήνες (αξίζει να σημειωθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει οι δικοί του μετακλητοί υπάλληλοι να μην κάνουν χρήση της ρύθμισης). [Όφελος τουλάχιστον 2,5-3 εκατ.]
  • Να περιορίσει ακόμη περισσότερο τα ταξίδια στο εξωτερικό, π.χ. κατά 30% αντί για 6% που προβλέπεται. Άλλωστε, στην πραγματικότητα πρόκειται για ταξίδια δημοσίων σχέσεων και «αναψυχής», με περιορισμένη πολιτική αξία. Η παραπάνω ή και ακόμη μεγαλύτερη περικοπή μπορεί να γίνει χωρίς ιδιαίτερο κόστος για την εξωτερική εικόνα της χώρας. Είναι χαρακτηριστικό π.χ. ότι πέρυσι, για την επέτειο της 25ηςΜαρτίου μετέβησαν στη Ν. Υόρκη μια ντουζίνα βουλευτές (με τις/τους συζύγους τους) για να συνεορτάσουν με την ομογένεια την εθνική παλιγγενεσία. Η ίδια δουλειά θα μπορούσε να έχει γίνει και με δυο τρεις. [Όφελος περίπου 0,7 εκατ.]

    Αθροίζοντας όλα τα παραπάνω (μαζί με τις μειώσεις κονδυλίων πού ήδη προβλέπονται), φτάνουμε σε μια μείωση δαπανών της τάξης των 26 εκατ. € η 11,7% σε σχέση με τον περσινό προϋπολογισμό. Και όλα αυτά –θυμίζω– χωρίς να περιοριστεί το επίπεδο ζωής, οι «επιχειρησιακές» δυνατότητες και η εν γένει προνομιακή μισθολογική κατάσταση βουλευτών και συνεργατών, και χωρίς καν να αναζητήσουμε άλλες αιτίες σπατάλης στην καθημερινή λειτουργία του Κοινοβουλίου (π.χ. υποδομές, πιθανές πλασματικές υπερωρίες, εξορθολογισμός μισθών και επιδομάτων μόνιμου προσωπικού κ.λπ).

    Οι αποδοχές των πολιτικών της χώρας συνιστούν έτσι κι αλλιώς πρόκληση για την ελληνική κοινωνία, συχνά όμως η συζήτηση γι’ αυτά τα ζητήματα θεωρείται από τους «πατέρες του έθνους» λαϊκιστική. Όπως και να ’χει, με το έλλειμμα στο 12,7% και σκληρά μέτρα στον ορίζοντα, το πολιτικό προσωπικό της χώρας (το οποίο στο κάτω κάτω της γραφής φέρει την ευθύνη του δημοσιονομικού εκτροχιασμού) δεν δικαιούται πλέον να διαμαρτύρεται.

    Advertisements
    TrackBack URI

    Blog στο WordPress.com.

    Αρέσει σε %d bloggers: