Μέχρι νεωτέρας

01/12/2009

Προσευχή και νηστεία

Filed under: Uncategorized — mehrineoteras @ 18:49
Tags: ,

Υπάρχει άραγε λόγος να ενδιαφέρει την αριστερά η διαδικασία ανάδειξης προέδρου της ΝΔ; Σίγουρα, οι πολιτικές εξελίξεις που δρομολογούνται, το αν η ΝΔ θα στραφεί προς τα δεξιά και πόσο, το αν θα απομακρυνθεί κι άλλο από τις αρχές του κοινωνικού φιλελευθερισμού, έχουν ενδιαφέρον για όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που αναδείχτηκε αυτή την Κυριακή.

Ο αριθμός όσων ψήφισαν έφτασε τις 800.000, δηλαδή περίπου στο 25% των ψηφοφόρων της ΝΔ στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές. Πριν από δύο χρόνια, στις αντίστοιχες εκλογές του ΠΑΣΟΚ (τις δεύτερες στην ιστορία του), η συμμετοχή έφτασε τις 900.000, δηλαδή περίπου στο 30% των τότε ψηφοφόρων του. Η ένσταση ότι τέτοιες διαδικασίες εκλογής είναι μόνο κατ’ όνομα ανοιχτές (αφού προϋποθέτουν οι υποψήφιοι πρόεδροι όχι απλώς να ανήκουν στο πολιτικό σταρ σίστεμ, αλλά και να παίζουν με τους όρους του), ενώ επίσης αντί να ενισχύουν τη δημοκρατία στο εσωτερικό των κομμάτων τα μετατρέπουν σε αρχηγοκεντρικά, είναι οπωσδήποτε βάσιμες. Ας τις αφήσουμε όμως στην άκρη για λίγο και ας εστιάσουμε κάπου αλλού.

Σε μια εποχή πλήρους απαξίωσης των κομμάτων και της πολιτικής συμμετοχής, σε μια εποχή σκανδάλων και ρουσφετιών, σε μια εποχή όπου το γνωστό κλισέ «είμαι πολιτικοποιημένος και όχι κομματικοποιημένος» λέγεται με νάζι από ξανθιές παρουσιάστριες πρωινών εκπομπών, το 30% των πολιτών της χώρας δηλώνει ότι αισθάνεται τόσο κοντά σε ένα κόμμα, που θα συμμετείχε σε μια κορυφαίας σημασίας (στα μάτια του) εσωκομματική διαδικασία. Επιπλέον είναι προφανές ότι υπάρχουν κι άλλοι τόσοι που δεν θα μπαίνανε στον κόπο να γίνουν μέλη για μια μέρα, σίγουρα όμως έχουν ισχυρό ενδιαφέρον για το τι θα γίνει στο κόμμα «τους». Δεν είναι κι άσχημα για τόσο φθαρμένους οργανισμούς όσο τα κόμματα, που κατ’ επανάληψη πιάνουν πάτο στις έρευνες που διερευνούν την απήχηση των πολιτικών θεσμών…

Δεν ισχυρίζομαι βέβαια ότι όλοι αυτοί αποτελούν το πρότυπο του ενεργού πολίτη ή έστω του κομματικού μέλους. Μας δείχνουν όμως πόσο πολλοί είναι όσοι και όσες ταυτίζονται ισχυρά με τα δύο μεγάλα κόμματα. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ενδιαφέρον σημείο για την αριστερά.

Όλες οι τάσεις, οι πτέρυγες και τα ρεύματα του ΣΥΝ, παρά τους σκυλοκαβγάδες τους (σαν αυτούς που παρατηρούμε τις τελευταίες μέρες με πύρινους λόγους, δασκαλίστικες συνεντεύξεις και οργίλες ανακοινώσεις) έχουν ένα κοινό. Μιλάνε για την ανάγκη απόρριψης της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και προσέγγισης της βάσης του, που υποτίθεται ότι ασφυκτιά στο εσωτερικό του. Είναι πλέον και με νούμερα προφανές ότι κάτι τέτοιο δεν υφίσταται. 35 χρόνια μετά, είναι πολύ δύσκολο να βρεις εγκλωβισμένους αριστερούς στο ΠΑΣΟΚ.

Ως εκ τούτου η στρατηγική πρέπει να είναι διαφορετική. Δεν θέλουμε να τους προσεταιριστούμε, θέλουμε να τους αλλάξουμε. Θέλουμε, μέσα από το λόγο, τη δράση και το παράδειγμά μας (σ’ αυτό το τελευταίο δεν σκίζουμε κιόλας) να τους πείσουμε να εγκαταλείψουν τις σημερινές πολιτικές ιδέες τους και να υιοθετήσουν τις δικές μας. Και για να το πετύχουμε αυτό οφείλουμε αρχικά να αναρωτηθούμε ποιοι είναι οι πιο δεκτικοί για μια τέτοια αλλαγή (μάλλον οι νεότεροι, που δεν έχουν τόσο σκληρή πολιτική ταυτότητα) και στη συνέχεια γιατί σήμερα δεν επικοινωνούν με την αριστερά (ίσως γιατί μιλάει αποκλειστικά για άλλα από αυτά που τους απασχολούν). Αντί να προσπαθούμε να προσεγγίσουμε ανύπαρκτους αριστερούς εκτός των τειχών, ας επιδιώξουμε να  προσηλυτίσουμε στην αριστερά υπαρκτούς προοδευτικούς, κεντρώους και συντηρητικούς…

Advertisements

1 σχόλιο

  1. […] ΚΠΕ του ΣΥΝ, δημοσίευσε στο μπλογκ του και στην Αυγή ένα άρθρο που προκάλεσε το παρακάτω σχόλιό μου. Επειδή είναι […]

    Πίνγκμπακ από ΝΔ, Σαμαράς και τα καθήκοντα της αριστεράς « Η Χελώνα — 02/12/2009 @ 02:40


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: