Μέχρι νεωτέρας

09/09/2011

Κοινωφελής εργασιακή εκμετάλλευση

Η τελευταία πατέντα της κυβέρνησης για δήθεν στήριξη των ανέργων ακούει στο όνομα «Κοινωφελής εργασία». Σύμφωνα με το εν λόγω πρόγραμμα, μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) και σωματεία καλούνται να προσλάβουν για λογαριασμό των δήμων προσωπικό κάθε κατηγορίας με πεντάμηνες συμβάσεις. Το προσωπικό αυτό θα αμείβεται το πολύ (!) με 625 ευρώ μηνιαίως και θα ασφαλίζεται κανονικά (προφανώς στη βάση αυτού του ποσού), ενώ η ΜΚΟ θα παίρνει μια προμήθεια(!). Με αυτόν τον τρόπο:

  1. Ενώ το κράτος αναγνωρίζει ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ανάγκες και προσφέρει κάποια χρήματα για την κάλυψή τους, δεν επιτρέπει στους ίδιους τους δήμους να προκηρύξουν τις θέσεις, αλλά αντίθετα βάζει έναν μεσάζοντα με το αζημίωτο. Απαξιώνεται έτσι η τοπική αυτοδιοίκηση και εγκαινιάζεται ένα νέο μοντέλο εργασιακής ομηρίας, αυτή τη φορά από τις ΜΚΟ.
  2. Οι εργαζόμενοι ενώ ρητά δουλεύουν για να καλύψουν ανάγκες των δήμων, δεν έχουν τα ίδια εργασιακά δικαιώματα με τους συναδέλφους τους, πληρώνονται πολύ λιγότερο και μάλιστα κάτω από τις συλλογικές συμβάσεις.
  3. Δημιουργείται το έδαφος για τη λειτουργία ΜΚΟ-μαϊμούδων, οι οποίες στην πραγματικότητα δεν προωθούν κάποιον κοινωφελή σκοπό (π.χ. προστασία του περιβάλλοντος, κοινωνική ιατρική κ.λπ.), αλλά απλώς αποτελούν γραφεία ενοικίασης εργαζομένων. Ήδη έχουν δημιουργηθεί πάμπολλα τέτοια «μαγαζιά», τα οποία εκτός των άλλων συκοφαντούν και εκείνους τους φορείς που χρόνια τώρα προσπαθούν με ανεξάρτητο τρόπο να μπαλώσουν τις κρατικές ελλείψεις.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το πρόγραμμα αυτό προσφέρει ένα μικρό έστω εισόδημα σε άνεργους, η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος που θα έπρεπε να αμείβεται με 850 € σύμφωνα με τη συλλογική σύμβαση του κλάδου του, χάνει μέσω του προγράμματος αυτού σε 5 μήνες 1.000 € (δηλαδή περίπου το 25% της αμοιβής που δικαιούται), ένας εργαζόμενος που θα έπρεπε να αμείβεται με 1.000 € χάνει 1.750 € (δηλαδή το 35%), ενώ σημαντικές είναι οι απώλειες και για τα ασφαλιστικά ταμεία. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η πλήρης, πενθήμερη εργασία μετατρέπεται σε «κοινωφελή» (κάτι σαν εθελοντική δηλαδή) και στέλνεται σαφές μήνυμα στον ιδιωτικό τομέα να προχωρήσει σε περαιτέρω παραβιάσεις εργασιακών δικαιωμάτων.

Θα περίμενε κανείς η τοπική αυτοδιοίκηση (ανεξαρτήτως παρατάξεων) να έχει ξεσηκωθεί, απαιτώντας την ακύρωση του προγράμματος και τη μεταφορά της σχετικής χρηματοδότησης στην ενίσχυση των ανέργων και της ανάπτυξης με αξιοπρεπείς όρους. Αντίστοιχης έντασης θα έπρεπε να είναι και η αντίδραση των υγιών ΜΚΟ. Αμφότεροι, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα ή απλώς αποφεύγοντας να πάρουν θέση όχι μόνο πλήττουν την αξιοπιστία τους, αλλά ακυρώνουν τον ίδιο τους το ρόλο, που δεν είναι φυσικά να νίπτουν τας χείρας τους ούτε να προωθούν τους κοινωνικούς τους στόχους (όσο σημαντικοί κι αν είναι αυτοί) σε βάρος άλλων κοινωνικών δικαιωμάτων.

Δυστυχώς μέχρι στιγμής (πλην φωτεινών εξαιρέσεων) η σημαντικότερη αντίδραση έχει έρθει από το ΑΣΕΠ, που δηλώνει ευθαρσώς ότι αδυνατεί να εποπτεύσει τη διαδικασία των προσλήψεων, ιδίως αφού δεν γνωρίζει το ποιόν των ΜΚΟ που θα τις αναλάβουν. Κι αυτό κάτι λέει για το πολιτικό και δημοκρατικό έλλειμμα που χαρακτηρίζει την κουλτούρα στην οποία βασίστηκε η ανάπτυξη πολλών φορέων της κοινωνίας των πολιτών στην Ελλάδα.

Advertisements
TrackBack URI

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: