Μέχρι νεωτέρας

05/04/2013

Χαρακώματα

Filed under: Uncategorized — mehrineoteras @ 18:54
Tags: , , ,

Πολλοί φίλοι και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρόμαστε συχνά για τις επιλογές των προβεβλημένων στελεχών του κόμματος όσον αφορά τη δημόσια παρουσία τους. Το σε ποιες εκδηλώσεις και σε ποιες εκπομπές πηγαίνουν, το αν εκεί λένε μια κουβέντα παραπάνω, το αν δίνουν έμφαση στην προσωπική τους άποψη εις βάρος της συλλογικής και το αν επιδίδονται σε δημόσιες σχέσεις, αποτελούν πάντα ζητήματα τριβής. Και ευλόγως – οι συμβολισμοί της δημόσιας παρουσίας, όπως μάλιστα προβάλλονται επιλεκτικά από τα ΜΜΕ, είναι πολύ ισχυροί για να τους αγνοήσει κανείς.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη συμμετοχή του Αλ. Τσίπρα στην εκδήλωση για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, η οποία πυροδότησε ποικίλες συζητήσεις και αντιδράσεις, άλλες επεξεργασμένες και άλλες πρόχειρες. Κι έτσι, μια κίνηση που είχε σχεδιαστεί για να στείλει ένα μήνυμα σε ένα ακροατήριο πέραν της αριστεράς, βρέθηκε να λέει πολλά και εντός των τειχών.

Δεν αναφέρω το παραπάνω παράδειγμα για να σχολιάσω κατά πόσο το μήνυμα έπρεπε τελικά να σταλεί, ούτε για να αμφισβητήσω την αξία της κριτικής που έγινε. Ίσα ίσα που τη θεωρώ στην ουσία της χρήσιμη και ενδιαφέρουσα, για όσους τουλάχιστον μπήκαν στη συζήτηση με ανοιχτό πνεύμα. Αξίζει όμως να δούμε το ζήτημα και από μια άλλη σκοπιά, που συνήθως ξεχνάμε: αυτή των δικών μας επιλεκτικών σχέσεων και μιντιακών προτεραιοτήτων.

Όσοι θύμωσαν πολύ με τη συμμετοχή Τσίπρα στην εν λόγω εκδήλωση θεώρησαν  ότι δι’ αυτής έμπαιναν στο περιθώριο βασικές προτεραιότητες και αξίες του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που προφανώς έχει μεγάλη σημασία. Ως εδώ όλα καλά. Άραγε όμως με πόση σαφήνεια αποτιμάμε τι είναι σημαντικό και τι ασήμαντο για να καθορίσουμε τη στάση μας; Βγαίνουμε από τα ρούχα μας όταν παρόμοια πράγματα συμβαίνουν εντός του κόμματος; Αναλύουμε κάθε φράση των στελεχών στα όργανα, με δεδομένο μάλιστα ότι εκεί εν πολλοίς διαμορφώνονται οι θέσεις για μείζονα ζητήματα; Παρακολουθούμε με ανάλογη ζέση τις εξελίξεις;

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε πορεία μετάβασης προς ένα ενιαίο κόμμα που θέλει να εμπνέεται από πολλές παραδόσεις της αριστεράς αλλά και από τις σύγχρονες κοινωνικές εμπειρίες, όπως τα κοινωνικά κινήματα, οι πλατείες κ.λπ. Υπ’ αυτή την έννοια η συζήτηση για το πώς θα είναι οργανωμένος (δηλαδή για το πώς μια κομματική δομή μπορεί να είναι σε αντιστοίχηση με τις σημερινές κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες και όχι με αυτές του προηγούμενου αιώνα) είναι εξίσου ή και πιο σημαντική από τις προτάσεις του σε επιμέρους ζητήματα. Πόσοι όμως γνωρίζουν ποιοι είναι αυτοί που σχεδιάζουν τη νέα δομή και πολύ περισσότερο τι απόψεις έχουν; Πόσοι έχουν προβληματιστεί για το αν στην ομάδα αυτή υπάρχουν εκφραστές νέων οργανωτικών μοντέλων ή για το τι δηλώνουν τα πρόσωπα που την απαρτίζουν; Άραγε μιλάει κανείς με πάθος όταν βλέπει π.χ. ότι στην όλη διαδικασία δεν θεωρείται σημαντική η εξαρχής εμπλοκή των μελών, αλλά τους επιφυλάσσεται μόνο ένας νομιμοποιητικός και με ντε φάκτο μικρές δυνατότητες παρέμβασης ρόλος στο τέλος; Αφορά κανέναν το κατά πόσο η προσδοκία για άμεση συμμετοχή των μελών στις αποφάσεις απαντιέται επαρκώς μέσα από τη λειτουργία αντιπροσωπευτικών, πυραμιδωτών δομών;

Κυρίως όμως, μήπως όλα αυτά θα γέμιζαν σελίδες πολεμικής στα μέιλ και στα τουίτερ αν απλώς τα είχαν παίξει οι Ειδήσεις; Και τελικά, μήπως την ατζέντα για το τι θεωρούμε εμείς οι ίδιοι σημαντικό για τον ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά το καθορίζει η τηλεόραση περισσότερο απ’ ό,τι διακηρύσσουμε;

Advertisements
TrackBack URI

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: