Μέχρι νεωτέρας

30/09/2014

Δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μιλάω

Κάπου στο εξωτικό Χαλάνδρι υπάρχει εδώ και δεκαετίες ένας καταυλισμός τσιγγάνων. Δεν χρειάζεται κανείς να ζει στην περιοχή για να γνωρίζει αν έχει αποτελέσει σημείο κοινωνικών εντάσεων και αντιπαραθέσεων. Μπορεί να το φανταστεί χωρίς να έχει κανένα στοιχείο. Εξίσου στα τυφλά θα μπορούσαν οι πάντες να εκτιμήσουν ότι οι κάτοικοί του έχουν αποτελέσει πολλαπλό στόχο ρατσιστικό επιθέσεων, όχι από οπλισμένους χρυσαυγίτες, αλλά από το ίδιο το κράτος του οποίου αποτελούν πολίτες. Κι όμως, αυτό χρειάζεται πάντα απόδειξη, συνοδεύεται από ένα «ναι μεν αλλά» κι από ένα «δεν ήξερα, δεν άκουσα», δείχνοντας πόσο λίγα πράγματα έχει πετύχει η κοινωνία μας στον τομέα της καταπολέμησης προκαταλήψεων και διακρίσεων.

(more…)

Advertisements

03/09/2014

Μια νέα στρατηγική για τα όργανα της αυτοδιοίκησης

Δημοσιεύτηκε στην «Αυγή», στις 3/9/2014

του Γαβριήλ Σακελλαρίδη και του Παναγιώτη Πάντου

 

Στο χώρο της αυτοδιοίκησης έχει ξεκινήσει ήδη η συζήτηση για τη συγκρότηση των περιφερειακών ενώσεων των δήμων (ΠΕΔ), καθώς και της ΚΕΔΕ, και μαζί με αυτήν έχει ανοίξει και η επιχείρηση «συμμαχίες». Το ερώτημα όμως είναι «συμμαχίες με ποιους και με ποιες διαδικασίες»; Για να χαραχτεί μια στρατηγική που να αντιστοιχεί στη σοβαρότητα που οφείλει να επιδεικνύει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα πρέπει να ξεκινήσουμε τον προβληματισμό μας από μια ειλικρινή αποτίμηση της τακτικής μας στο παρελθόν:

(more…)

01/09/2014

Καταδική της ομοφοβίας, αναγνώριση δικαιωμάτων: Νομική και πολιτική ανάγκη

Δημοσιεύτηκε στην «Κυριακάτικη Αυγή», στις 31/8/2014

του Δημήτρη Παπανικολάου και του Παναγιώτη Πάντου

Παρά τη σχετική συζήτηση, το πολύπαθο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο πρόκειται, όπως φαίνεται, να προωθηθεί στη Βουλή χωρίς προβλέψεις για την έμπρακτη καταδίκη της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας, αλλά και χωρίς να αναγνωρίζει το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών. Μέσα από τα πάμπολλα κόψε-ράψε ξεσκεπάζεται για άλλη μια φορά όχι μόνο ο συντηρητισμός του κυβερνητικού συνασπισμού, αλλά και η αδυναμία του ακόμη και να θέσει σε συζήτηση προοδευτικά αιτήματα που απασχολούν σημαντικές ομάδες της ελληνικής κοινωνίας. Το ότι αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο στην οποία αυξάνονται διαρκώς οι ομοφοβικές ρατσιστικές επιθέσεις πρέπει να μας προβληματίσει ακόμα περισσότερο.

(more…)

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: