Μέχρι νεωτέρας

17/03/2015

Μην κλαίτε τον Βαγγέλη που έφυγε, αλλά τους Βαγγέληδες που μένουν

Είναι λογικό η ανακάλυψη του νεκρού Βαγγέλη Γιακουμάκη να έχει προκαλέσει κύματα συγκίνησης. Παρότι όλα τα στοιχεία έδειχναν εξαρχής ότι κάπως έτσι θα τέλειωναν τα πράγματα, είχαμε όλοι την κρυφή, ίσως και παράλογη ελπίδα, ότι ο Βαγγέλης απλώς μας είχε σιχτιρίσει και είχε φύγει· μακριά, αλλά ζωντανός.

Έχουν γραφτεί ήδη ενδιαφέροντα κείμενα που ξεφεύγουν από την κατάθεση θλίψης, οργής και πόνου, και επιδιώκουν να αναζητήσουν για το γιατί και το πώς φτάσαμε ως εδώ. Κοινός τόπος η εκκωφαντική σιωπή που τυλίγει την ελληνική κοινωνία. Μια σιωπή που μας κάνει να λέμε άλλα λόγια να αγαπιόμαστε ακόμη και στο παραπέντε: από τον διευθυντή της σχολής που έγραφε στον υπουργό ότι χρειάζονταν φύλακες στην εστία για να μην έχουμε σεξουαλική παρενόχληση σπουδαστριών (!), μέχρι τους ίδιους τους σπουδαστές –του Β. Γιακουμάκη περιλαμβανομένου– που υπέγραφαν κείμενα ότι το μεγάλο πρόβλημα της σχολής ήταν οι διαλυμένες εγκαταστάσεις της. Κι όμως τίποτα από τα δύο δεν ήταν το «μεγάλο πρόβλημα» και το ήξεραν όλοι.

Και τώρα το ξέρουμε κι εμείς. Αυτό όμως δεν μας εμποδίζει να εξακολουθούμε να κρυβόμαστε πίσω από μισόλογα και αποστειρωμένες φράσεις: «ο Βαγγέλης ήταν ευαίσθητος» ή «έπεσε θύμα bullying, σχολικού εκφοβισμού». Ξένες λέξεις και βαρύγδουποι επιστημονικοί όροι ανασύρονται από μια κατά τ’ άλλα αμόρφωτη περί των κοινωνικών θεμάτων Ελλάδα, για να κρύψουμε και πάλι την αλήθεια και το μερίδιο ευθύνης μας σε αυτή. Γιατί η ουσία είναι ότι κανείς δεν πέφτει θύμα βίας και τραμπουκισμού κατά λάθος. Αυτός που χτυπάει, χλευάζει και εξευτελίζει ξέρει γιατί το κάνει. Αυτός που χτυπιέται και εξευτελίζεται το ξέρει ακόμη καλύτερα. Και πάντα –μα πάντα!– η σεξουαλικότητα, ο ανδρισμός και τα πρότυπα θηλυκότητας, κρύβονται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά.

Δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι ή θεωρείται ομοφυλόφιλος ή τρανς, αν μοιάζει ή είναι λιγότερο δυνατός ή λιγότερο γαμιάς από τον άντρα τον σωστό, αν κάποια είναι χοντρή, άσχημη ή απλώς λιγότερο Μπάρμπι από τη σωστή γκόμενα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι πίσω από όλα αυτά κρύβεται, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, το φύλο και η σεξουαλικότητα· το μίσος για καθετί και καθέναν που διαταράσσει την εικόνα της αγίας ελληνικής οικογένειας.

Ο κίνδυνος σήμερα είναι αφού φωνάξουμε, οργιστούμε και αποτροπιαστούμε, σε μερικές βδομάδες να έχουμε αφήσει πίσω μας όλη αυτή την ιστορία, χωρίς τίποτα να έχει αλλάξει. Και για να αλλάξουν τα πράγματα, εκτός από την ευαισθητοποίηση των πολιτών χρειάζονται και θεσμικές παρεμβάσεις. Η κυβέρνηση λοιπόν πρέπει να κινηθεί πέρα από την επίκληση αξιών και να εξαγγείλει άμεσα, τις επόμενες κιόλας μέρες, ένα τέτοιο πλαίσιο, που θα περιλαμβάνει πρωτοβουλίες σε διάφορους τομείς:

  • Στην παιδεία: για τη σεξουαλική αγωγή και την προσέγγιση με θετικό τρόπο της ισότητας των φύλων αλλά και του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου.
  • Στη δημόσια διοίκηση, με σαφείς οδηγίες για την ισότιμη και με σεβασμό αντιμετώπιση όλων των πολιτών.
  • Στην κατάργηση των διακρίσεων, με τη θέσπιση ενός συμφώνου συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια, με πλήρη ασφαλιστικά, φορολογικά, κληρονομικά, γονεϊκά δικαιώματα.
  • Στα θρησκεύματα, με κοινές πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση των κηρυγμάτων μίσους και της μισαλλοδοξίας.
  • Στις εργασιακές σχέσεις, για την καταπολέμηση του σεξισμού, της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας στους εργασιακούς χώρους.

Μόνο η ανάληψη δράσης μπορεί να σπάσει την κουλτούρα της σιωπής και της ντροπής.

Ας το κάνουμε λοιπόν για όλους τους Βαγγέληδες και τις Ευαγγελίες…

Advertisements
TrackBack URI

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: