Μέχρι νεωτέρας

15/06/2015

Από την ανοχή στην αποδοχή

Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο rednotebook

Όταν πριν από 10 χρόνια, το 2005, διοργανώθηκε το πρώτο (Gay) Pride στην Αθήνα σηματοδότησε την αρχή μιας νέας εποχής για το εγχώριο κίνημα των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων και των τρανς (ΛΟΑΤ). Μετά από χρόνια ύφεσης κάποιοι νεότεροι και μεγαλύτεροι άνθρωποι ξανάπιασαν το νήμα των ηρωικών αγωνιστών των τελών του ’70 και του ’80 ξαναφέρνοντας μέρα μεσημέρι, στον δημόσιο χώρο το αίτημα για σεβασμό, υπερηφάνεια, ορατότητα, ίσα δικαιώματα. Σε εκείνο το πρώτο pride μάλιστα, επειδή καμιά φορά η ανάγκη σπάει ταμπού από όλες τις πλευρές, στο πλευρό των λίγων διαδηλωτών είχαν βρεθεί αγωνιστές από πολιτικοποιημένες μεταναστευτικές ομάδες, κάνοντας πράξη μια μορφή αλληλεγγύης που συνήθως μένει στα λόγια.

Λίγο πριν το Athens Pride του 2008 έγινε μια ακόμη τομή. Η Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ) μαζί με τα ΜΜΕ της αριστεράς (Στο Κόκκινο 105.5, Εποχή) οργάνωσαν στην Τήλο δύο πολιτικούς γάμους ομόφυλων ζευγαριών. Ο αείμνηστος δήμαρχος του νησιού Τάσος Αλιφέρης, πολιτικά θαρραλέος και ασυμβίβαστα υπέρ των ίσων δικαιωμάτων, με την κίνησή του είπε δημόσια αυτό που όλοι άφηναν για αργότερα, για «όταν τα πράγματα θα ήταν πιο ώριμα»: Το ζήτημα των διακρίσεων μας θίγει όλους και μπορεί να λυθεί πανεύκολα – δεν χρειάζεται να περιμένουμε!

(more…)

01/09/2014

Καταδική της ομοφοβίας, αναγνώριση δικαιωμάτων: Νομική και πολιτική ανάγκη

Δημοσιεύτηκε στην «Κυριακάτικη Αυγή», στις 31/8/2014

του Δημήτρη Παπανικολάου και του Παναγιώτη Πάντου

Παρά τη σχετική συζήτηση, το πολύπαθο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο πρόκειται, όπως φαίνεται, να προωθηθεί στη Βουλή χωρίς προβλέψεις για την έμπρακτη καταδίκη της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας, αλλά και χωρίς να αναγνωρίζει το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών. Μέσα από τα πάμπολλα κόψε-ράψε ξεσκεπάζεται για άλλη μια φορά όχι μόνο ο συντηρητισμός του κυβερνητικού συνασπισμού, αλλά και η αδυναμία του ακόμη και να θέσει σε συζήτηση προοδευτικά αιτήματα που απασχολούν σημαντικές ομάδες της ελληνικής κοινωνίας. Το ότι αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο στην οποία αυξάνονται διαρκώς οι ομοφοβικές ρατσιστικές επιθέσεις πρέπει να μας προβληματίσει ακόμα περισσότερο.

(more…)

15/12/2013

Σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια: είναι υπόθεση της αριστεράς;

Την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013,  από κοινού με τον Δημήτρη Παπανικολάου (διδάσκοντα νεοελληνικής φιλολογίας και σπουδών φύλου στην Οξφόρδη), επιμεληθήκαμε ένα μικρό αφιέρωμα στα «Ενθέματα» της «Κυριακάτικης Αυγής», με τίτλο «Σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια: είναι υπόθεση της αριστεράς;», στον απόηχο της καταδίκης της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της σχετικής πρότασης νόμου του ΣΥΡΙΖΑ.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε το εισαγωγικό άρθρο του αφιερώματος, σε ελαφρώς πιο ανεπτυγμένη μορφή από αυτή που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα, για χάρη μιας πληρέστερης καταγραφής των γεγονότων που περιγράφονται.

(τα υπόλοιπα άρθρα του αφιερώματος είναι: «Ομόφυλα ζευγάρια: πολιτική διεκδίκηση και νομική κατοχύρωση», του Β. Μάλλιου, «Το λαϊφστάιλ ή την ελευθερία;», του Φ. Καλλίτση, «Τα πανανθρώπινα δικαιώματα και το φάντασμα του απάνθρωπου», του Κ. Δουζίνα)

(more…)

30/11/2013

Ντροπή τους

Το Νοέμβριο του 2012 ένας 15χρονος στην Ιταλία κρεμάστηκε επειδή δεν άντεχε τις ρατσιστικές επιθέσεις που δεχόταν ως ομοφυλόφιλος. Το Μάιο του 2013 ένας 16χρονος τον ακολούθησε πηδώντας στο κενό. Πάλι στην Ιταλία. Τον Αύγουστο ένας τρίτος έφηβος, 14 χρονών αυτή τη φορά, έβαλε τέρμα στη ζωή του για τους ίδιους λόγους. Και πάλι στη Ρώμη. Πριν από λίγες μέρες, στις 28 Οκτωβρίου, ένας τέταρτος νέος, 21 χρονών, πήδηξε από τον ενδέκατο όροφο, καταγγέλλοντας την υποκρισία και το ρατσισμό της ιταλικής κοινωνίας.

(more…)

Επόμενη σελίδα: »

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: