Μέχρι νεωτέρας

25/01/2008

Κεντροαριστερά; Aς σοβαρευτούμε λίγο

Filed under: Uncategorized — mehrineoteras @ 15:12
Tags:

Η κρίση του συστήματος εξουσίας, που εντάθηκε λόγω της υπόθεσης Ζαχόπουλου, έχει και διάφορες παράπλευρες συνέπειες. Μια από αυτές είναι η ανακίνηση (με δειλό τρόπο για την ώρα) του ζητήματος της κεντροαριστεράς ή, για να το πούμε με άλλα λόγια, της υποχώρησης της αριστεράς από μια σειρά θέσεών της προκειμένου να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ χωρίς αυτό να χρειαστεί να αμφισβητήσει ριζικά τη μέχρι σήμερα πορεία του.

Δεν είναι περίεργο που η ιδέα αυτή αποτελεί διακαή πόθο κάποιων μεγάλων ΜΜΕ. Για την κυρίαρχη πολιτική, που ψάχνει εναγωνίως να βρει τρόπο να αναβαπτιστεί στα μάτια των ελλήνων πολιτών χωρίς να χρειαστεί να μιλήσει για την ταμπακέρα, δηλαδή για την πολιτική και την οικονομία, αποτελεί μια εξαιρετική διέξοδο από την κρίση. Είναι όμως περίεργη η γοητεία που εξακολουθεί να ασκεί σε ορισμένους αριστερούς, και που τους οδηγεί σε εξαιρετικά επιφανειακές αναλύσεις της πολιτικής κατάστασης.

Πρώτα απ’ όλα επιχειρούν μια μηχανιστική μεταφορά εμπειριών από άλλες χώρες (κυρίως Γερμανία). Αφού έγινε εκεί, λένε, μπορεί να γίνει και εδώ. Παραβλέπουν όμως ότι ο σοσιαλδημοκρατικός χώρος στην Ελλάδα –αν μπορεί κανείς να τον ονομάσει έτσι– δεν αποτελεί εξέλιξη κάποιου ιστορικού ρεύματος της αριστεράς με έντονες αναφορές στο εργατικό κίνημα του εικοστού αιώνα, όπως συμβαίνει στη δυτική Ευρώπη, αλλά μετεξέλιξη του κεντρώου χώρου, με έντονα στοιχεία λαϊκισμού στην ανάλυση και την πρακτική του. Γι’ αυτό άλλωστε δεν υπάρχει ισχυρή κριτική στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ απέναντι στην πολιτική που εφάρμοσε κατά τη δεκαετία του ’90, ούτε ισχυρή αριστερή αμφισβήτηση των απόψεων Παπανδρέου-Βενιζέλου. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει έλληνας Λαφοντέν γιατί το αντίστοιχο πολιτικό ρεύμα στην Ελλάδα ήταν πάντα αναιμικό και εν πολλοίς ενσωματωμένο στα κόμματα της αριστεράς και όχι στο ΠΑΣΟΚ.

Παράλληλα, οι  υποστηρικτές της κεντροαριστεράς αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις στο πολιτικό επίπεδο σχεδόν αποκλειστικά με όρους κομματικών μηχανισμών. Όταν θεωρείς ότι στην πολιτική υπάρχουν παγιωμένα και αιώνια μπλοκ που το μόνο που τους απομένει είναι να αθροίζουν τις δυνάμεις τους μέσα από συμμαχίες, τότε είναι λογικό να καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι είναι απαραίτητο η αριστερά να κάνει υποχωρήσεις για να συναντηθεί στη μέση της διαδρομής με το ΠΑΣΟΚ. Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οι πολιτικοί συσχετισμοί είναι δυναμικοί και αλλάζουν συνεχώς. Οι άνθρωποι δεν κρατάνε μόνιμα τις θέσεις τους, αλλά συχνά έρχονται σε ρήξη με παλιές επιλογές και κάνουν καινούριες. Αυτές τις ρήξεις θέλουμε να ενισχύσουμε, ώστε αύριο να υπάρχουν περισσότεροι αριστεροί πολίτες και όχι απλώς περισσότεροι συνεργαζόμενοι με την αριστερά.

Οι ρήξεις αυτές βέβαια δεν συμβαίνουν κάθε μέρα, σήμερα όμως δείχνουν να είναι περισσότερο από εφικτές. Δεν θα πρέπει άλλωστε να παραβλέπουμε –και ερχόμαστε έτσι στην τρίτη αδυναμία της φιλολογίας περί κεντροαριστεράς– ότι η επιλογή ψήφου στα δύο μεγάλα κόμματα συχνά δεν έχει ιδεολογικά χαρακτηριστικά, αλλά γίνεται μέσα από άλλες διαδρομές (συνήθεια, συναίσθημα, πελατειακές σχέσεις). Πολύ περισσότερο, οι νέοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ δεν είναι δεδομένο ότι ταυτίζονται μαζί του ούτε ότι συμφωνούν με τις στρατηγικές του επιδιώξεις. Είναι λοιπόν παράλογο να σπεύδει η ίδια η αριστερά να τους προσδέσει στο άρμα του ΠΑΣΟΚ, αποφαινόμενη ότι δεν μπορεί να τους απευθυνθεί παρά μόνο μέσω του κόμματος που ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές. Ας μην τους αντιμετωπίζουμε σαν πρόβατα.

Η αριστερά δεν έχει κανένα λόγο να ανακόψει τη σημερινή διαδικασία ρήξης πολλών Ελλήνων με το κόμμα του κεντροδεξιού εκσυγχρονισμού, διαπραγματευόμενη με αυτούς που θέλουν να αφήσουν πίσω τους. Το βασικό είναι να αποκτήσουμε απ’ ευθείας δεσμούς μαζί τους μέσα από τις παρεμβάσεις μας στη βάση της κοινωνίας, στους εργασιακούς χώρους, στους δήμους, στις σχολές. Αν κάτι χρειαζόμαστε για να κάνουμε πράξη αυτή την επαφή δεν είναι η ανεύρεση στο στελεχιακό δυναμικό του ΠΑΣΟΚ συμμάχων που δεν είναι διατεθειμένοι να ενστερνιστούν αριστερές αντιλήψεις. Είναι η ουσιαστική και δυναμική οργανωτική ανασυγκρότηση του Συνασπισμού ώστε να αποτελεί ανοιχτό και δυναμικό χώρο υποδοχής για όλους όσοι επιθυμούν να αγωνιστούν για ένα καλύτερο μέλλον. Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από την επιτυχία αυτής της προσπάθειας και οπωσδήποτε έπονται.

Advertisements

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: