Μέχρι νεωτέρας

02/07/2015

Βιώσιμο χρέος και συνθηκολόγηση

Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο παρόν blog

Ξέρετε ότι κάτι που με ενδιαφέρει πάντα είναι το συζητάμε με επιχειρήματα που να τα έχουμε βασανίσει λίγο και να μην καταφεύγουμε σε λαθροχειρίες. Αφορμή για το σημείωμα αυτό είναι το σημερινό κύριο άρθρο της «Καθημερινής» (αγαπημένη μου, ακριβώς γιατί λόγω του κύρους της έχει συμβάλει δυσανάλογα πολύ τα τελευταία χρόνια στο να απομακρυνθούμε από τον παραπάνω στόχο), το οποίο χοντρικά λέει πως αφού τώρα θα αναγκαστούμε να συμφωνήσουμε σε ένα νέο μνημόνιο, θα έπρεπε η κυβέρνηση να το είχε υπογράψει τον Φεβρουάριο, με κάπως καλύτερους όρους. Ο λόγος που δεν το έκανε, εκτιμά, ήταν η συνειδητή επιλογή να προκαλέσει ρήξη με την ΕΕ.

Αφήνω στην άκρη το ότι δεν μπορείς να κρίνεις επιλογές του παρελθόντος με γνώσεις που απέκτησες εκ των υστέρων (εκτός αν η εκτίμηση της «Κ» ήταν από τον Φεβρουάριο ότι εκείνη ήταν η καλύτερη συμφωνία που θα μπορούσε να επιτευχθεί και δεν υπήρχαν περιθώρια ουσιαστικής βελτίωσης) και τα λογικά άλματα στην προσπάθεια ερμηνείας των επιλογών της κυβέρνησης (διακινούνται άλλωστε καμιά δεκαριά εναλλακτικά σενάρια για το τι συνέβη όλους αυτούς τους μήνες, οπότε σίγουρα η άποψη της «Κ» δεν είναι ούτε προφανής ούτε αυταπόδεικτη όπως υπονοεί).

Θα προσπαθήσω να σταθώ στα πραγματικά γεγονότα, όπως τουλάχιστον τα γνωρίζουμε, θεωρώντας ότι με βάση αυτά θα πρέπει κανείς να τοποθετηθεί στο δημοψήφισμα:

(more…)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: